Dwingende controle, voorheen bekend als intieme terreur is momenteel veel onder de aandacht gezien het risico op femicide dat aan deze dynamiek gekoppeld is. Dwingende controle wordt gekenmerkt door gedrag dat door de pleger wordt ingezet om macht en controle over de (ex)partner te verkrijgen. Maar is controlerend gedrag altijd een aanwijzing voor dwingende controle? Of moeten we eerder spreken van een spectrum waarbij betekenis en context van het controlerende gedrag doorslaggevend zijn om te bepalen of het in een casus gaat om macht of juist onmacht?

Hester Mobach is als programmamanager partnergeweld en kindermishandeling, GZ-psycholoog en systeemtherapeut werkzaam bij de Waag Amsterdam.